~ Laatste wens ~

Het is het weekend voorafgaand aan de onvermijdelijke opname in het hospice. Je familie vraagt je; wat zou je deze week nog heel graag willen doen samen met je dochter. Jij zegt, een rit in een Volkswagen T1 bus. Je leven lang lonkte zo’n busje, dat symbool staat voor vrijheid. Inladen, achter het stuur stappen en wel kijken waar de reis naar toe zou gaan…. Donderdag 18 april 2024 rond het middaguur rijd Bussie voor, om jou samen met je dochter op te halen. We rijden naar het strand, daar waar je graag bent, het water, het zand en de zon op je gezicht. Je trotseert het koude water en loopt hand in hand met je dochter het koude water in. Stevig houden jullie elkaar vast, starend in de verte. Twee paar Dokter Martens blijven achter in het zand. Je neemt plaats achter het stuur van je geliefde volkswagenbusje met je reisgenoot naast je. Je lacht, je straalt, even dat gevoel van vrijheid. Jullie kijken elkaar aan, met het besef dat jullie als moeder & dochter elkaar los moeten gaan laten. Als geliefde reisgenoten….maar met helaas ieder een andere bestemming. Je toert nog even door, al neemt je energie zichtbaar af. Nog even langs de bossen, de heide en kasteel Staverden. Vermoeid ga je liggen in het gras tussen de margrietjes en schiet je zus de laatste foto’s van jullie samen. Dan is het echt op en brengt Bussie jullie weer naar huis. Nog één nachtje thuis, morgen zal je naar het hospice gaan. Elkaar vandaag voor het eerst ontmoet, maar we nemen afscheid met een knuffel, jij 48 jaar net iets jonger dan ik. Goede reis, lieverd♥️ Verblind door tranen rij ik met Bussie de laan uit….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schuiven naar boven